i bought that purple pen
inspired of you once
and as i write now
i see i really changed my handwriting
i tend to combine letters as one
in a beautiful way
i also bought some pink A4 pages
i thought they will inspire me
when i was dead
supported them
to bring the pink fortune
i m experimenting
moving light inside
changing the spot
sometimes i change multiple corners
in a second
it s a Pisces thing
sometimes i light them too glow to see
never switch them off now
and i always create this new perception
that new world each times
lightening and darkening
this labyrinth
in that table game..
Sunday, October 03, 2010
Thursday, September 30, 2010
Blooming..
It s not the flower s blooming
dear friend..
the flower bloomed
and it really feels bloomed..
rain
caresses it s petals
sun
gives its light
ground
gives its stability
wind
gives to it the dance
water
gives its life..
it is looking for another element
the aether..
dear friend..
the flower bloomed
and it really feels bloomed..
rain
caresses it s petals
sun
gives its light
ground
gives its stability
wind
gives to it the dance
water
gives its life..
it is looking for another element
the aether..
Tuesday, September 28, 2010
things can change..
| Advanced Global Personality Test Results
|
personality test by similarminds.com
I Need A Traveller..
i need a (co) traveler here
to share the dreams
and the cost of them
travel all around
dressed in ribbons why not
so much in need..
i feel imprisoned here
i really want some adventure
in unknown cities..
so free to care
so free to gaze
my wings would grow bigger and bigger each day..
i need some help
maybe a hand to hold on flying..
but a hand holding and freedom seems like an oxymoron to me right now..
to share the dreams
and the cost of them
travel all around
dressed in ribbons why not
so much in need..
i feel imprisoned here
i really want some adventure
in unknown cities..
so free to care
so free to gaze
my wings would grow bigger and bigger each day..
i need some help
maybe a hand to hold on flying..
but a hand holding and freedom seems like an oxymoron to me right now..
This Week s Battle
Πραγματικη μαχη
αυτη την εβδομαδα
δεν θυμαμαι καν πως ξεκινησε..
η κυριως μαχη περιλαμβανει
λεπτα, δευτερολεπτα και το στομαχι μου..
δεν προλαβαινω τιποτα..
κι ομως το προλαβαινω..
παντα ημουν γενναιος πολεμιστης..
αν και στη ηττα εκλαψα πολλες φορες
χωρις ντροπη
ακομη και την στιγμη που με γιουχαριζαν
χωρις ντροπη
τα δευτερολεπτα αυτες τις μερες
περνανε σαν λεπτες λεπιδες
η αστερακια καποιου νιντζα πανω στο δερμα μου
αλλα ειπαμε ειμαι γενναιος πολεμιστης
οι πληγες εχουν την ιστορια τους
και το τιμημα τους..
αυτη την εβδομαδα
δεν θυμαμαι καν πως ξεκινησε..
η κυριως μαχη περιλαμβανει
λεπτα, δευτερολεπτα και το στομαχι μου..
δεν προλαβαινω τιποτα..
κι ομως το προλαβαινω..
παντα ημουν γενναιος πολεμιστης..
αν και στη ηττα εκλαψα πολλες φορες
χωρις ντροπη
ακομη και την στιγμη που με γιουχαριζαν
χωρις ντροπη
τα δευτερολεπτα αυτες τις μερες
περνανε σαν λεπτες λεπιδες
η αστερακια καποιου νιντζα πανω στο δερμα μου
αλλα ειπαμε ειμαι γενναιος πολεμιστης
οι πληγες εχουν την ιστορια τους
και το τιμημα τους..
Sharpening the pencil
In that room,
i call a house
hanged on my red light
and smoke
I wish i could quit smoking again..
a rusty voice surrounding my body..
feelings
are cracking their heads
left and right
left and right on the walls
smashed..
No i m not depressed
i m lost here as i found myself..
maybe when you are really
on the shore just before the diving in..
you feel lost..
i still enjoy this eternal beauty
here, interacting
with people and what we call nature
maybe i just have to sharpen my pencil
and not matter the snakes
because i still remember
that flying move..
i call a house
hanged on my red light
and smoke
I wish i could quit smoking again..
a rusty voice surrounding my body..
feelings
are cracking their heads
left and right
left and right on the walls
smashed..
No i m not depressed
i m lost here as i found myself..
maybe when you are really
on the shore just before the diving in..
you feel lost..
i still enjoy this eternal beauty
here, interacting
with people and what we call nature
maybe i just have to sharpen my pencil
and not matter the snakes
because i still remember
that flying move..
Sunday, September 26, 2010
today..
Η Ραψανη
και το ρολοι
τικ τοκ..
τα χειλη μου θα χουν
μαλλον
το χρωμα της Βουργουνδιας..
η καρδια μου το ιδιο
παντα αλλωστε..
στο μπαλκονι
σαξοφωνα..
του τρελλου
στον παλιο καναπε που μ αφησε ο μπατσος που εμενε εδω πριν..
ποιος ξερει τι κουβαλαει κι αυτος
ισως δεν θα πρεπε να τον εχω εδω
τα παλια πραγματα κουβαλανε ιστοριες
και θελω μονο τις δικες μου
οσο και αν μ αρεσουν τα παλια αντικειμενα
τα φοβαμαι..
γι αυτο διαλεξα καινουριο σπιτι
καινουρια οικοδομη εννοω..
νιωθεις πιο καθαρος ετσι..
πολλες φορες κατηγορησα καποιον χωρο
για καποια πραγματα
αλλα αυτο μαλλον ειναι δικο μου
"otinanity"..
Φορεσα παλι τα ροζ αθλητικα
και πηρα το δρομο προς το σπιτι
της γιαγιας
μ αγαπαει πολυ..
καθε φορα
περιμενει στο μπαλκονι
να με δει να ερχομαι..
Ποσο γεματη στιγμη ειναι αυτη..
και δεν μπορω τωρα να την νιωσω στην ολοτητα της..
Στο δρομο με βρηκε η εφηβεια μου
τ απομειναρια της..
κανονισαμε για μετα..
συνηθως συναντιομαστε στα λεωφορεια η σε καποια σταση στα γρηγορα
στα τυχαια
παντα στα τυχαια..
πηρα γρηγορα το μεσημεριανο μου
συντονησα και τα πσηφιακα καναλια στους παππουδες..
χαχα
παππουδες και ψηφιακα καναλια..
οξυμωρο..
αλλα αυτη ειναι η κοινωνια μας..
μετα συναντηθηκα με την "εφηβεια"
ειχαμε να βρεθουμε απο πριν το καλοκαιρι..
ποσα πολλα ειχα να πω..
ανοιχτα στοματα..
και γελια..
ηταν ωραια..
νιωθω ομως πως τα μαλλια μου ασπριζουν..
δεν ειναι φυσιολογικο αυτο..
ειμαι πολυ μικρη ακομη
στη καρδια της ζωης..
Μιλησαμε και δωσαμε τα χερια πολλες φορες..
ταυτιζομαστε ακομη μαλλον σε καποιο βαθμο..
και το ρολοι
τικ τοκ..
τα χειλη μου θα χουν
μαλλον
το χρωμα της Βουργουνδιας..
η καρδια μου το ιδιο
παντα αλλωστε..
στο μπαλκονι
σαξοφωνα..
του τρελλου
στον παλιο καναπε που μ αφησε ο μπατσος που εμενε εδω πριν..
ποιος ξερει τι κουβαλαει κι αυτος
ισως δεν θα πρεπε να τον εχω εδω
τα παλια πραγματα κουβαλανε ιστοριες
και θελω μονο τις δικες μου
οσο και αν μ αρεσουν τα παλια αντικειμενα
τα φοβαμαι..
γι αυτο διαλεξα καινουριο σπιτι
καινουρια οικοδομη εννοω..
νιωθεις πιο καθαρος ετσι..
πολλες φορες κατηγορησα καποιον χωρο
για καποια πραγματα
αλλα αυτο μαλλον ειναι δικο μου
"otinanity"..
Φορεσα παλι τα ροζ αθλητικα
και πηρα το δρομο προς το σπιτι
της γιαγιας
μ αγαπαει πολυ..
καθε φορα
περιμενει στο μπαλκονι
να με δει να ερχομαι..
Ποσο γεματη στιγμη ειναι αυτη..
και δεν μπορω τωρα να την νιωσω στην ολοτητα της..
Στο δρομο με βρηκε η εφηβεια μου
τ απομειναρια της..
κανονισαμε για μετα..
συνηθως συναντιομαστε στα λεωφορεια η σε καποια σταση στα γρηγορα
στα τυχαια
παντα στα τυχαια..
πηρα γρηγορα το μεσημεριανο μου
συντονησα και τα πσηφιακα καναλια στους παππουδες..
χαχα
παππουδες και ψηφιακα καναλια..
οξυμωρο..
αλλα αυτη ειναι η κοινωνια μας..
μετα συναντηθηκα με την "εφηβεια"
ειχαμε να βρεθουμε απο πριν το καλοκαιρι..
ποσα πολλα ειχα να πω..
ανοιχτα στοματα..
και γελια..
ηταν ωραια..
νιωθω ομως πως τα μαλλια μου ασπριζουν..
δεν ειναι φυσιολογικο αυτο..
ειμαι πολυ μικρη ακομη
στη καρδια της ζωης..
Μιλησαμε και δωσαμε τα χερια πολλες φορες..
ταυτιζομαστε ακομη μαλλον σε καποιο βαθμο..
Wednesday, September 22, 2010
Διαστημικες εμμονες
Διαστημικες εμμονες
κι ενα ουρανιο τοξο
μ ενα μονο χρωμα
το κοκκινο
να γεφυρωνεται πανω απ τις βαλιτσες μου
και την αγαπημενη μου ελια
που με πηγαινε παιδι οταν ειμουν
ο παππους κι επαιζα
Η οραση μου ταλαντευεται,
αναμεσα στα βραχια του νησιου μου
και τους αγκαθωτους θαμνους που δημιουργω
Βλεπω γαλλικες ασπρομαυρες ταινιες
και η καρδια μου αγγαλιαζει τα καρε τους
σαν κοριτσια του Juarez
Ψαχνω για εκεινον τον οργασμο του εγγεφαλου μου
που θα με κανει να θελω να μεινω εκει
Αλλα χωρις λεξεις
και υποσχεσεις
Κι αν οι λεξεις υπαρχουν
να μην εχουν αντιστοιχια σ οτι γνωριζω..
..θα γελαω κρυφα κατω απ το σεντονι μου..
Οτι και να μου λεει η Sandra
που της αρεσει να με σκοτωνει καθε μερα
και διασκεδαζουμε και οι δυο
..εγω θα τα διατηρησω τα δανεικα φτερα μεχρι τον ηλιο..
κι ενα ουρανιο τοξο
μ ενα μονο χρωμα
το κοκκινο
να γεφυρωνεται πανω απ τις βαλιτσες μου
και την αγαπημενη μου ελια
που με πηγαινε παιδι οταν ειμουν
ο παππους κι επαιζα
Η οραση μου ταλαντευεται,
αναμεσα στα βραχια του νησιου μου
και τους αγκαθωτους θαμνους που δημιουργω
Βλεπω γαλλικες ασπρομαυρες ταινιες
και η καρδια μου αγγαλιαζει τα καρε τους
σαν κοριτσια του Juarez
Ψαχνω για εκεινον τον οργασμο του εγγεφαλου μου
που θα με κανει να θελω να μεινω εκει
Αλλα χωρις λεξεις
και υποσχεσεις
Κι αν οι λεξεις υπαρχουν
να μην εχουν αντιστοιχια σ οτι γνωριζω..
..θα γελαω κρυφα κατω απ το σεντονι μου..
Οτι και να μου λεει η Sandra
που της αρεσει να με σκοτωνει καθε μερα
και διασκεδαζουμε και οι δυο
..εγω θα τα διατηρησω τα δανεικα φτερα μεχρι τον ηλιο..
Tuesday, September 21, 2010
it s a party..
It s a party..
all dressed in black and white..
i was not really in the mood for that party
but i did joined it..
i was visiting the bar
time and again
always feeling anxious when there is only one drop in my glass..
i interacted with people there
it s my best part
i love people in parties..
all drunk telling their stories
about life..
women try to find an escape
a near to them feeling
someone who understands
someone like them
someone with a similar story..
men try to be kind
and gentle
always lie about them
some of them
those who cannot lie
they don t speak too much..
the hostess a really mad old lady..
she is about 64 years old..
she never drinks a drop of alcohol
only milk in her favorite cup..
at the end of the party
she offered me that cup to drink..
no glasses left
and i emptied the last drops left of wine in it..
she looked at me so deeply..
and she offered me her bright smile..
and it felt shining into me..
"Take care of your self and never forget to lock that door when it must be locked" she said..
"And don t hide the keys, you hid them and you always know where they are..it s like a farce to your own self.."
all dressed in black and white..
i was not really in the mood for that party
but i did joined it..
i was visiting the bar
time and again
always feeling anxious when there is only one drop in my glass..
i interacted with people there
it s my best part
i love people in parties..
all drunk telling their stories
about life..
women try to find an escape
a near to them feeling
someone who understands
someone like them
someone with a similar story..
men try to be kind
and gentle
always lie about them
some of them
those who cannot lie
they don t speak too much..
the hostess a really mad old lady..
she is about 64 years old..
she never drinks a drop of alcohol
only milk in her favorite cup..
at the end of the party
she offered me that cup to drink..
no glasses left
and i emptied the last drops left of wine in it..
she looked at me so deeply..
and she offered me her bright smile..
and it felt shining into me..
"Take care of your self and never forget to lock that door when it must be locked" she said..
"And don t hide the keys, you hid them and you always know where they are..it s like a farce to your own self.."
Saturday, September 18, 2010
η γευση του χωματος
Μονο αυτη την αιωνια μουσικη ακουω..
την μουσικη καθε στιγμης
που περνα
διπλα μου
και μυριζει οσο πιο τιποτα αλλο στον κοσμο
ναι δεν ειμαι ακομη παιδι να ειναι ολα απλα
δεν μπορω να τα χειριστω ετσι οπως ενα παιδι
μπορω ομως ακομη να παιξω "μηλα" και "κρυφτο"
και να μετρησω αναποδα..
και ναι μπορω ακομη να νιωσω την γευση του χωματος
in that old playground..
Subscribe to:
Posts (Atom)