Monday, December 27, 2010

να τρομαξουμε παρεα..

ολο αυτο το ολοκαυτωμα

καθε πηγαιας αντιληψης


καθε ανθρωπινης σχεσης

μ εχει κουρασει στ αληθεια


εμμονικοι ερωτες

ερωτευμενοι με ηρωικα φαντασματα

ηρωες ως δολοφονοι

σε σεξουαλικα εγκληματα

που δεν εμπεριηχαν σεξ


υπερσεξουαλικες γυναικες

με αλγεβρικα συμπλεγματα


που πονουσαν σε καθε μια σταλα

την βροχη


να μασταν

να ειμασταν


θα ειμασταν

κοιτα στα ψηλα αγαπημενε

και στα χαμηλα


ευθεια μην κοιτας ειναι εφιαλτης


μας μπερδευουνε αγαπημενε


κοιτα με στα ματια

να τρομαξουμε παρεα..

σε μιαν ακτη γεματη ηλιο

σε τουτη την μικρη βροχη

ενας να μπορουσε να με λουσει..


να μαι καθαρια

και ν ανεμιζω τα μαλλια μου μονο για σενα


ετσι επειδη στην βροχη συναντηθηκαμε

και μυριζες κι εσυ βροχη


μυριζες αγαπη

κι εγω γιασεμι

μα στ ονειρο σου ειχες κηπο


και πολλα ανθη

και τα πιο μεγαλα

ανθιζαν απο μεσα σου

εισουν ο σπορος


ο Πατερας

κι εγω το μελος της συμμοριας που εψαχνες


για παντα θα θελα να βρεχει να σε βρω

σε μιαν ακτη γεματη ηλιο..

wrapping gifts for Christmas

η φαινομενικη μου υποσταση

το εξω μου


ειναι εκεινο που θα πρεπει να σκισεις με μανια

αγωνιωντας να δεις το δωρο..


δεν ειναι οτι δεν με χαρακτηριζει

αλλα ειναι το περιτυλιγμα

και ειναι σαν τις στιγμες

που κρατας το δωρο στα χερια σου

κι ειναι τοσο ομορφο

μα το περιεχομενο

ειναι αδιαφορο


κι ειναι κι εκεινες

που το φτιαξε καποιος χωρις τεχνη

και βαριεσαι να τ ανοιξεις

και κρυβει το καλυτερο πολυτιμοτερο δωρο της ζωης σου


το δικο μου το περιτυλιγμα

σκιστο με μανια και πεταξε το απο αγωνια


ειναι ετσι σιγουρο πως θα σ ερωτευτω..

Thursday, December 23, 2010

πριονοφοροι δολοφονοι

ο ερωτας και η αγαπη ειναι ιερο πραγμα

μην γινεστε πριονοφοροι δολοφονοι

μην παρανοητε

αυτο που ζωγραφισες

και ειπες πως ειναι το πορτραιτο μου

δεν ειμαι εγω καλε μου

ειναι το φανταστηκο σου κοριτσι..

κι ευτυχως που δεν θα μαι κοντα οταν θα το καταλαβεις

διοτι θα με τεμαχισεις απο απελπισια..

Wednesday, December 22, 2010

let me sing for you

Αυτο το τικ τοκ

και της καρδιας

και του ρολογιου

με πιεζει στο μεγιστο..


κι αναρωτιεμαι

ποιο τικ

ποιο τοκ

στ αληθινα ακουγεται


ειναι ωρες που μπορω

ειμαι ικανη να βλεπω

την κινηση του δεικτη της ωρας στο ρολοι


κι οι αλλες που με διαπερνα διαφανος

διαφανη ως ειμαι στις στιγμες


και περνα το τικ και το τοκ

περνα και χανεται

μενει ενα echo..


στο μηδεν εκεινο

ετοιμο


πανετοιμο

για την γεννηση..


ετοιμο για το τελος..


εκει ακριβως ειναι που αρχιζω να τραγουδαω..

i dreamed of you my dear

i dreamed of you my dear

under the white of wild roses


you wear a cloak of light

and light within


you teach me how to brush my teeth

the right way


to smile bright


you teach me origami


to illustrate my thoughts


you always leave a single blank page for me

in between


always in between


and twins as we were born

we have to simulate our eyes

to the dawn..

run Chrysa run

Ναι σ αφησα να τρεξεις

να γυρισεις

να εξερευνησεις

να λαβεις μερος στη δινη

τι θα λεγες τωρα να γυρνουσες πισω να συνεχισουμε μαζι?

μην τρεχεις μονη σου..

Thursday, December 16, 2010

Gloria

my mother..my cave of birth

my eternal love


the one

i can love and hate free


mother


so much i gained from your words tonight

you made me remember who i am

you made me taste the flesh of my roots


you made me have a bite


i ll open this plastic cell mother

i ll let my dreams fly to the wind


let them come back wounded

it is freedom that matters..


i ll keep your goodnight kiss of that night under my pillow forever..

a cat, a dog and Sandra

Sandra is a dog

trapped in a cats mind


that s an explanation

of that eternal battle


but she ll always

be both..


double-faced

hunting..

Tuesday, December 14, 2010

δωρον αδωρον

στην λεσχη των ηλιθιων

ειναι ξεχωριστα τα μελη


εχει μια δυσκολια η συμμετοχη..


πρεπει ν αποδεικνυεις την ηλιθιοτητα σου

για παντα


και πανω απ ολα να την αποδεχεσαι ως κατι ξεχωριστο

ως δωρο..


περα απ αυτο

εχει και καποιου ειδους ιεροτελεστιες


μα ειναι μυστηκες δεν θα μπορουσα να μιλησω

μου το απαγορευουν..

παντα ομως ακομη κι αυτες

σε κανουν να νιωθεις ξεχωριστος στους ηλιθιους

σημασια εχει οτι νιωθεις μελος σ ενα κατι


εισαι κατι..


εισαι κατι..


εισαι..

ποιος εισαι?


αυτος ακριβως..


πες μου τωρα γιατι το ξεχνας?

πρεπει να σε ρωτησω?

τι κανεις?

μια χαρα..

δυο χαρες και στις χαριζω..

"δεν εχει σημασια το μεγεθος"

ναι ναι καταλαβαινω
κι εγω ως επιτημο μελος των "ηλιθιων"
εχω μια σαφεστατη
μεταβαλλομενη παρ ολα αυτα
αποψη των γεγονοτων

αρνουμαι την μεταδοση τους
απο μεσα που δεν με δελεαζουν
και δεν ταιριαζουν πλεον στη υποσταση μου

αρνουμαι να δεχτω οτι δεν φταιω

διοτι φταιω
φταιω
εχω μερος
και ναι "δεν εχει σημασια το μεγεθος"

σταματηστε τα γκαλοπ..

Saturday, December 11, 2010

circus scratches your brain..

καπου βρισκεται ενα μελος σου

που χει τη χαρη να γρατζουνιζει τον εγγεφαλο σου


παντοτε οταν δεν πρεπει..


οταν πρεπει κοιμαται σχεδον

κι εχεις εκεινη την υποσταση του ηλιθιου

η του ευκολα να διαβαζεται..


για την στιγμη τουλαχιστον

αληθως


εφ οσων ομως ο χρονος ειναι ευπλαστος

οχι κατα παραγγελιαν

εν δυναμει


that s a fact


και ο παρατηρητης ειναι ικανος να παρακολουθησει το τσιρκο

κι ειναι και υπομονετηκος

τοτε ολα βαινουν καλως..

Monday, December 06, 2010

contradictions..

Βλεπεις εκεινο το νεο κοριτσι στο δρομο

και περπατα αγερωχα

κι εισαι τοσο σιγουρος

πως ειναι ευτυχισμενη

βλεπεις τον γεροντα να προσπαθει μετα βιας

και τον λυπασαι..

κοιτα λιγο καλυτερα..

shoot me down..

(la frontiere de l aube)

it s lovely here really

your guns have not a material existence

my body is safe



it s lovely here really

my body is safe

and my mind can be shot

with your shinny brain shooting guns



it s lovely here really

if you shoot me in the eyes..

Sunday, December 05, 2010

fragile steel among..with Sandra holding hands..

i m a clown and you are one of us too

both female Sandra



into the jungle

when the horse is running

running



and you have to stop it to be a loved one



but it s the choice that matters

and bites your skin and your soul..



and your choice is to run

run beyond

all alone..



none could take care of that species..

that fragile steel among..

δεν φταιει ο σεισμος..

(la frontiere de l aube)
Κατα τον νου παρελκομενη

θα μυριζω μιαν αιωνιοτητα

οταν με παιρνεις στους ωμους σου..



Θα μαι ετσι πιο αναλαφρη

το κρασι θα γινει τσαι



γροθια μεσα στη γροθια

και με γερο στομαχι



Θα κατεβαινεις τις σκαλες για καποιο τρενο

και θα σου χω φτιαξει γευμα για τον δρομο



Θα χω στολισει με λουλουδια το σπιτι

και θα σαι πισω..



Στο υπογειο θα ναι οι αναμνησεις μας

θα κατεβαινουμε που και που μονοι

να τις πιασουμε στα χερια μας



φωτια δεν θα βαλλω σε καμμια



Οσο για την συνεχεια..

ο αρχιτεκτονας και ο μηχανικος εχουν την ευθυνη



δεν φταιει ο σεισμος..

on the bus..

Οχι δεν υπολειπομαι στο θεμα των συναισθηματων



απλα ξερω πια

πως η κοπελα που γελα μονη της στο λεωφορειο

δεν ειναι απατραιττητα ερωτευμενη..



η ελλειψη συναντησης και συνχρονισμου

η της μη αποδοχης μιας καποιας ιστοριας και δεδομενων

δεν με καθιστουν αναισθητη..



μπορω ακομη να φοβαμαι

μπορω ακομη να κανω ποδητατο



ειπαμε αυτο δεν ξεχνιεται..

Saturday, December 04, 2010

Mona Lisa

This damned world

could never give a hug to creation



always a battle



none to wear your wings as a gift

they have to buy or gain..



maybe an insane one..



the matter of insanity

thousand faces..



choose one to smile or cry next to yours (insanity) ..



pretend he is your Mona Lisa..

he smiles or he smiles not?

Friday, December 03, 2010

"The beast in the jungle" Henry James 1903

“Of the way you did feel?

Well, it was very simple

You said you had had from your earliest time, as the deepest thing within you,

the sense of being kept for something rare and strange,

possibly prodigious and terrible,

that was sooner or later to happen to you,

that you had in your bones the foreboding and the conviction of,

and that would perhaps overwhelm you.



”“Do you call that very simple?” John Marcher asked.

She thought a moment.

“It was perhaps because I seemed, as you spoke, to understand it.

”“You do understand it?” he eagerly asked.

Again she kept her kind eyes on him.

“You still have the belief?

”“Oh!” he exclaimed helplessly.

There was too much to say.

“Whatever it’s to be,” she clearly made out, “it hasn’t yet come.”

αδρεναλινη..

Περασε κιολας ενας χρονος

απο τοτε που δεν μ αντεχαν τα ποδια μου



ποσο αργα και ποσο γρηγορα

και ποση αδρεναλινη



ποσα προσωπα που υπηρξα



και τωρα καπως αλλη

εχω την αισθηση πως τοσο καιρο ποτε δεν με βρηκα



μονο τωρα δα σ αυτον τον χρονο που περασε με τον Δια στο κεφαλι μου

μεσα απ τα δρωμενα,

θυμηθηκα ποια ειμαι



με γνωρισα συστηθηκαμε

μιλησαμε μαλωσαμε κλαψαμε για ωρες, μισηθηκαμε, αγαπηθηκαμε ..

πανω απ ολα γνωριστηκαμε..



τι κριμα τοσα χρονια

να πρεπει ετσι να το αναρτησεις για να σε βρεις



θα μπορουσαν ισως να ναι θαυμασια

μ εκλεκτικοτητα και ανδρεναλινη συναμμα



θα μπορουσε..



μα ειναι ανωφελο το ταξιδι εις ατοπον που κανω..



το σημειο ειναι τωρα..



στο τωρα διψασμενη

για λιγη αδρεναλινη..

a cup of tea..

i wish for a mafia childhood event..



when you rub my birthday cake on my face

and i like it..



when you laugh at my balloons..



but we can always have a cup of tea..

the black and white rabbit..

i was a French woman walking on the street

elegant..

for my grandma today

she brought me some food she cooked

as she always do



but i had that dream of those two bunnies

a white and a black one



the black one died young

the white one became a man



disturbing for me

but i was always a generous one

even in my dream..



never care none of the bunnies..

i met that big man

too tall



i was on the bus

my i pod was reproducing the Tool band



i had only at that time just noticed his hand grabbing a column on the bus

i was studying it..



and it might have been an energy matter

he started a dialogue to me



for the love for the objects

i thought he meant my i pod



i didnt stuck there..



and then he started analyzing his thoughts..

i agreed in some of those..



but i had to catch the next stop..

Wednesday, December 01, 2010

καθαρξις..

εξαιρετικο το σχεδιο και τελεια η υφανση

μοιαζει σαν ολα αυτα που δεν θελω ποτε να γινω..



κι ομως ισως να γινηκα στις φορες..

και σιγουρα οφειλω πνευμα κατανοησης



αλλα δεν νομιζω πως δυναμαι πια



νομιζω πως αρκει και που το σκεφτηκα

θα υπαρξει μια καποια καθαρξις..

afraid..

waiting for that killing smile

to kill me an immortal to be



a shinny knife into my heart



were i can swim into our blood

red roses blooming..



waiting for the kill..



but i have this little fear..



i ll leave before the knife throwing scene..

afraid..

i m a ninja..

και καποιος μου λεει ν αφησω τα υδατινα

ν αφησω το διαλεγμενο κυμμα



για το χερι που θα υποσχεθει να με χαιδευει



κανενας σαν την θαλασσα..



τιποτε να μην ζητα..



κι οσο για την διψα που φερνει τ αλμυρο νερο..



μ εχουν εκπαιδευσει οι ninja..

she s a Modigliani..

καπου σε μια πορτα μπροστα στεκεσαι κι εσυ



εχεις βαλει τα "καλα" σου



χτυπας το κουδουνι

κι ειναι ομορφη..

τοσο ομορφη..



μοιαζει με πινακα του Μodigliani στην φαντασιωση σου

μ εκεινη την οβαλ θλιψη..



χαιρεται πολυ που θα πιασεις για λιγο το πινελο

ποιος ξερει τι θα κανεις στο πορτραιτο της..



κι εγω εκει σε μια πορτα

να την ανοιγω να την κλεινω

να φοβουμαι πολυ το μεσα..



σαν το παιδι με το σκοταδι

καρδιοχτυπημα του φοβου..

θα ρθουν και για μενα οι καιροι



να μπω αφοβα στολισμενη να συστηθω..