Thursday, September 30, 2010


It s not the flower s blooming

dear friend..

the flower bloomed

and it really feels bloomed..


caresses it s petals


gives its light


gives its stability


gives to it the dance


gives its life..

it is looking for another element

the aether..

Tuesday, September 28, 2010

things can change..

Advanced Global Personality Test Results
Work ethic||||||||||||||||||80%
Need to dominate||10%
Change averse||10%
Peter pancomplex||||||||||||||||||||90%

Take Free Advanced Global Personality Test
personality test by

I Need A Traveller..

i need a (co) traveler here

to share the dreams

and the cost of them

travel all around

dressed in ribbons why not

so much in need..

i feel imprisoned here

i really want some adventure

in unknown cities..

so free to care

so free to gaze

my wings would grow bigger and bigger each day..

i need some help

maybe a hand to hold on flying..

but a hand holding and freedom seems like an oxymoron to me right now..

This Week s Battle

Πραγματικη μαχη

αυτη την εβδομαδα

δεν θυμαμαι καν πως ξεκινησε..

η κυριως μαχη περιλαμβανει

λεπτα, δευτερολεπτα και το στομαχι μου..

δεν προλαβαινω τιποτα..

κι ομως το προλαβαινω..

παντα ημουν γενναιος πολεμιστης..

αν και στη ηττα εκλαψα πολλες φορες

χωρις ντροπη

ακομη και την στιγμη που με γιουχαριζαν

χωρις ντροπη

τα δευτερολεπτα αυτες τις μερες

περνανε σαν λεπτες λεπιδες

η αστερακια καποιου νιντζα πανω στο δερμα μου

αλλα ειπαμε ειμαι γενναιος πολεμιστης

οι πληγες εχουν την ιστορια τους

και το τιμημα τους..

Sharpening the pencil

In that room,

i call a house

hanged on my red light

and smoke

I wish i could quit smoking again..

a rusty voice surrounding my body..


are cracking their heads

left and right

left and right on the walls


No i m not depressed

i m lost here as i found myself..

maybe when you are really

on the shore just before the diving in..

you feel lost..

i still enjoy this eternal beauty

here, interacting

with people and what we call nature

maybe i just have to sharpen my pencil

and not matter the snakes

because i still remember

that flying move..

Sunday, September 26, 2010


Η Ραψανη

και το ρολοι

τικ τοκ..

τα χειλη μου θα χουν


το χρωμα της Βουργουνδιας..

η καρδια μου το ιδιο

παντα αλλωστε..

στο μπαλκονι


του τρελλου

στον παλιο καναπε που μ αφησε ο μπατσος που εμενε εδω πριν..

ποιος ξερει τι κουβαλαει κι αυτος

ισως δεν θα πρεπε να τον εχω εδω

τα παλια πραγματα κουβαλανε ιστοριες

και θελω μονο τις δικες μου

οσο και αν μ αρεσουν τα παλια αντικειμενα

τα φοβαμαι..

γι αυτο διαλεξα καινουριο σπιτι

καινουρια οικοδομη εννοω..

νιωθεις πιο καθαρος ετσι..

πολλες φορες κατηγορησα καποιον χωρο

για καποια πραγματα

αλλα αυτο μαλλον ειναι δικο μου


Φορεσα παλι τα ροζ αθλητικα

και πηρα το δρομο προς το σπιτι

της γιαγιας

μ αγαπαει πολυ..

καθε φορα

περιμενει στο μπαλκονι

να με δει να ερχομαι..

Ποσο γεματη στιγμη ειναι αυτη..

και δεν μπορω τωρα να την νιωσω στην ολοτητα της..

Στο δρομο με βρηκε η εφηβεια μου

τ απομειναρια της..

κανονισαμε για μετα..

συνηθως συναντιομαστε στα λεωφορεια η σε καποια σταση στα γρηγορα

στα τυχαια

παντα στα τυχαια..

πηρα γρηγορα το μεσημεριανο μου

συντονησα και τα πσηφιακα καναλια στους παππουδες..


παππουδες και ψηφιακα καναλια..


αλλα αυτη ειναι η κοινωνια μας..

μετα συναντηθηκα με την "εφηβεια"

ειχαμε να βρεθουμε απο πριν το καλοκαιρι..

ποσα πολλα ειχα να πω..

ανοιχτα στοματα..

και γελια..

ηταν ωραια..

νιωθω ομως πως τα μαλλια μου ασπριζουν..

δεν ειναι φυσιολογικο αυτο..

ειμαι πολυ μικρη ακομη

στη καρδια της ζωης..

Μιλησαμε και δωσαμε τα χερια πολλες φορες..

ταυτιζομαστε ακομη μαλλον σε καποιο βαθμο..

Wednesday, September 22, 2010

Διαστημικες εμμονες

Διαστημικες εμμονες

κι ενα ουρανιο τοξο

μ ενα μονο χρωμα

το κοκκινο

να γεφυρωνεται πανω απ τις βαλιτσες μου

και την αγαπημενη μου ελια

που με πηγαινε παιδι οταν ειμουν

ο παππους κι επαιζα

Η οραση μου ταλαντευεται,

αναμεσα στα βραχια του νησιου μου

και τους αγκαθωτους θαμνους που δημιουργω

Βλεπω γαλλικες ασπρομαυρες ταινιες

και η καρδια μου αγγαλιαζει τα καρε τους

σαν κοριτσια του Juarez

Ψαχνω για εκεινον τον οργασμο του εγγεφαλου μου

που θα με κανει να θελω να μεινω εκει

Αλλα χωρις λεξεις

και υποσχεσεις

Κι αν οι λεξεις υπαρχουν

να μην εχουν αντιστοιχια σ οτι γνωριζω..

..θα γελαω κρυφα κατω απ το σεντονι μου..

Οτι και να μου λεει η Sandra

που της αρεσει να με σκοτωνει καθε μερα

και διασκεδαζουμε και οι δυο

..εγω θα τα διατηρησω τα δανεικα φτερα μεχρι τον ηλιο..

Tuesday, September 21, 2010

it s a party..

It s a party..

all dressed in black and white..

i was not really in the mood for that party

but i did joined it..

i was visiting the bar

time and again

always feeling anxious when there is only one drop in my glass..

i interacted with people there

it s my best part

i love people in parties..

all drunk telling their stories

about life..

women try to find an escape

a near to them feeling

someone who understands

someone like them

someone with a similar story..

men try to be kind

and gentle

always lie about them

some of them

those who cannot lie

they don t speak too much..

the hostess a really mad old lady..

she is about 64 years old..

she never drinks a drop of alcohol

only milk in her favorite cup..

at the end of the party

she offered me that cup to drink..

no glasses left

and i emptied the last drops left of wine in it..

she looked at me so deeply..

and she offered me her bright smile..

and it felt shining into me..

"Take care of your self and never forget to lock that door when it must be locked" she said..

"And don t hide the keys, you hid them and you always know where they s like a farce to your own self.."

Saturday, September 18, 2010

η γευση του χωματος

Μονο αυτη την αιωνια μουσικη ακουω..

την μουσικη καθε στιγμης

που περνα

διπλα μου

και μυριζει οσο πιο τιποτα αλλο στον κοσμο

ναι δεν ειμαι ακομη παιδι να ειναι ολα απλα

δεν μπορω να τα χειριστω ετσι οπως ενα παιδι

μπορω ομως ακομη να παιξω "μηλα" και "κρυφτο"

και να μετρησω αναποδα..

και ναι μπορω ακομη να νιωσω την γευση του χωματος

in that old playground..

Thursday, September 16, 2010


yes Ruth, you traveled all those full and empty


those up and downs..

with that eternal space between them..which is not eternal at all times

everyone does.. you are not the only one..

there s not a specialty or something..

What are you doing now Ruth?

You are just smoking your cigars? Tasting the grapes?

You grab the moments that s for sure..

You are furious each moment..

but be careful lady..

you are jumping in and out of "limits"

all the time..

and i think your innocence is only living on your hand, a pencil and a keyboard..

each one in his own cage..

We are the same,

each one in his own cage..

each one of "us" at the top of his own pyramid sitting alone wandering..


i don t think two different tops of two different pyramids can ever be attached..

due to the shape..

only the bottoms can be attached easily..

Sunday, September 12, 2010


It s 17:17

i light up the gas

to make some tea..

I m already a wrecked one..

notes..sound..don t really remember..

it must be a major complexion..

i step up

think for a while..

i wear my pink shoes

run at the bridge..

and you are there,

pushing hard your pencil on the paper..

a little bit berore you tear it..

you looked at me..

you told me you prefer the high way

on your old bike

with your wet black eyes crying friendly to the wind..

there s a little girl running close to shore

and you are climbing iron stars to save her..

such a fool..


I ll love that stainless steel around you..

with love in circles

love in our shapes..

i m ready to grab them,

kiss them..

smell the iron..

feel immortal

for a second..

wouldn t you like to feel immortal?


I blinded my right eye not to be sentimental.

i walk in the underground and once i thought

i saw your face passing..

i ran to reach you

but nothing to reach..

it might be my fatty imagination..

i hate that shiny look of me..

i want to be barefoot, nude in the streets

and when i ll walk my feet will play the music of my soul,

of my excistance.

each one who can listen to my footsteps

will have a different feeling..

some may not have a feeling at all.

but you would dance with it

and maybe cry when i stop walking in front of you..

and then karma police will come to imprison me again..

Sunday, September 05, 2010

Your Wings..

χμμμ τα φτερα σου?

που εβαλα τα φτερα σου?

κατσε να δω..

στη ντουλαπα..οχι..στο παταρι..οχι κατι αλλο εχω εκει δικο σου..

δεν ειναι κ πολυ μεγαλος ο χωρος εδω..

ααα τα φτερα σου..τα φτερα σου ηταν παντα δικα μου αγαπημενε..


Thursday, September 02, 2010

let the game begin

δεν ειναι πολυς ο καιρος αλλα βαρεθηκα αυτο το παιχνιδι με τα οπλα

αφηνω κ την ασπιδα κατω δεν με νοιαζει

δεν φοβαμαι τιποτα.

ετσι οπως περασα και κολυμπησα χορευοντας στη λασπη

ξυπολητη τοτε

γιατι τ αφησα πισω τα παπουτσια,

δεν μου τα εκλεψε κανεις..

χωρις ουτε μια μελανια τωρα πια

νιωθω ικανη για ολα..

καντε με κι αλλο να γελασω..

εχει πλακα..