Monday, September 25, 2006

Νωρίς


Εσύ κάθεσαι απέναντι..
Ίσα που αγγίζεις την απόσταση μεταξύ εμού και τής οθόνης.
Μου ρίχνεις καμμια ματιά πού
και πού
είσαι όμως πολύ μακρυα ώρες ώρες
δέν ξέρω αν φταίει το δίκτυο


δεν ξέρω τι φταίει.

Κι ύστερα έρχεται εκείνη η στιγμή
που ξέρω καλά πως θα διαβάσεις τούτο
και με πάει πίσω..
να συνεχίσω
;

θα συνεχίσω.

Θα πιω μια γουλιά απ το e-mail μου
να δώ αν με θυμήθηκε κανείς να πάρω θάρρος
Θα τσουγκρίσω με το
winamp
«στην υγειά του κόσμου όλου»
και θα φάω και κανα δυό στραγάλια.

Ελπίζω σ εκείνες τις μέρες που δέν θα φοβάμαι τα βράδυα..

Πες μου τουλάχιστον καλό βράδυ
αλλά ξέχασα οτι μου τό πες νωρίς..

Wednesday, September 20, 2006

σήμερα




Κι όπως απ την σημερινή βροχή

ανάσκελα κοιταχτήκαμε,

αναρωτήθηκα και πάλι στιγμιαία τι συμβαίνει.

Οτι και να συμβαίνει είναι ανθισμένος ο καιρός

κι εγώ φωτεινή κι αυτό ειναι μάλλον που έχει σημασία

ας μήν προκαλώ πάλι νεφέλες...

Wednesday, September 13, 2006

Back


Τα κεφάλια μέσα..

Wednesday, August 23, 2006

Στήν αρχή

Στήν αρχή δίστασα για λίγο...

... αλλά προσπάθησα...

κι έφτασα το φώς...

Monday, August 21, 2006

Candy

Κυριακή



Στήν πεδιάδα σάν θα βγώ
τήν απο τής Κυριακής τον ήλιο,
τόν πιο φωτεινό απ όλους,
σκεπασμένη..

θα χορέψω

Ρούχα μου θα χω φόρεμα
απο πέταλα μυρωδάτων λουλουδιών,
εκείνα που χω κάνει φίλους μου
και λίγο απο τον εαυτό τους θα μου χαρίσουν
για να μου υφάνουν
οι φίλοι μου τα σύννεφα, το φόρεμα μου
τ άσπρο.

Κι ύστερα θ ανέβω σε μια μεγάλη γαλάζια πεταλούδα
που πάνω της θα ξαπλώσω.
Θα βρέχει και οι σταγόνες
θα κάνουν το φόρεμα μου ν ανθίσει.

Θα ρθει κι ο υγρός μυστήριος φίλος μου,
να περιπλανηθούμε.
Θα κάτσουμε μαζί στο πλατύ, βαμμένο δάσος και θα παίξουμε κρυφτό.
Μετά ξαπλωμένοι στα μώβ χορτάρια
θα καπνίσουμε μαζί λίγη μαγική
πράσινη αύρα..

Κι όταν πια νυχτώσει και η χρυσόσκονη θα πέσει στα μαλλιά μου,
θα περιμένουμε
για μια καινούρια μερα...

Monday, July 24, 2006

Τώρα


Καρέκλες κενές, με ροδάκια σπασμένα,

Σάν δημόσιου νοσοκομείου κλίνη.

Κι εσύ γελάς με dvds και tv show..




Πού ‘ναι τα δροσερά χορτάρια που πατούσαμε?

Πού ‘ναι τ αστέρια κρυμμένα?

Σε ποιόν δρόμο κοντα?

Τώρα σε παρακαλώ πάψε να με απασχολείς,

πρέπει να γυρίσω στο ταξίδι,

δέν είναι καιρός ούτε για πρίγκηπες

ούτε για παραμύθια..

..ας ζήσουμε εμείς καλά

κι εμείς καλύτερα.