Three wheel

Ταξιδεύεις

και μ εκείνη την
ταπεινά γυναικεία υπόσταση μου,
εκείνη
που χωρίς πολύ σκέψη

φεύγει
απο εκείνο
που ονομάζει τρίκυκλο εαυτό της

όταν αγγιζει την παλάμη σου,

νιώθω πάλι σχεδόν σαν να μήν υπάρχεις.

Παρ όλα αυτά θα κοιμηθώ στο σαλόνι

Στο δωμάτιο 

μου λείπεις..

Γοητεία

Εκείνη η πρωταρχική γοητεία του αντικειμένου,
η μελλοντική αιτία απώθησης..

From the Basement

Καμιά φορά ξέρεις
ο Ερωτας
με όλες εκείνες τις περίεργες
ιδιότητες του

κρύβεται στα πιο τυφλά σημεία σου

Καθώς τ αυτοτελές σου
αναδυόταν σε βρώμικες ρόζ σκέψεις

κι ονειρικά ταξίδια
σε υπόγεια

που άφηνε ο καθένας
οτι δεν άντεχε να κουβαλά

εκείνα που θα κατέβαινες
κρυφά κάποια βράδυα να ψηλαφήσεις

κάπου εκει πιο δίπλα
κρυβόταν

και κάθε που κατέβαινες
ειχε πίστη..

"Μην Πεθανουμε"

Αγκαλιασμενοι στο καναπε σου

ως ενδειξη αγαπης να μου λες

"Μην Πεθανουμε".

Ημερα 212

Συναντιομαστε
με το φευγαλαιο αγγιγμα του περαστικου
οταν το πελμα μου πατα τα βρωμικα πλακακια των δρομων

εκεινα
που κοιτουσε παντα
ο ανδρας που αγαπησα

με το κεφαλι ψηλα
και το χερι με τ οπλο στην τσεπη
εκεινος που παντα σου μιλουσα

Εχω αφησει στο τραπεζι
τα κλειδια του σπιτιου σου
να τα βλεπω

και δεν μου προκαλει πια
καμια εμμονη

Περασαν 212 ημερες

για φαντασου..

Some Velvet Morning

Distance

Η Sandra μου ζηταει να πω κατι
για τα παιδικα της παπουτσια
που ακροβατουν στον φραχτη

κι εκεινη εκει μεσα τους
με τα κορδονια σφιχτα
απ τα χερια του πατερα της
για να τα καταφερνει στην ακροβασια

και μ εκεινη την αισθηση στο στομαχι.


Ο 011 περιμενει να γραψω κατι
φοβαται μην χασω τον εαυτο μου μαλλον


Ισως τελικα μερικα πραγματα
να ειναι πιο γοητευτικα απο μακρυα

εχω καμμια φορα αυτην την ανασφαλη
αισθηση
πως ο 011

με κοιτουσε καιρο απο μακρυα

κι ισως απογοητευτει..

http://en.wikipedia.org/wiki/Distance

011

Τεντωσε την πλατη του
αργα πριν πονεσει

αφησε το ραδιοφωνο ανοιχτο

και ψιθυρισε

"μηδεν, ενα, ενα"

πηρε δυο βατραχους και τους στηριξε στα κηροπηγια

τους μετρησε
ηταν ισοι

το πρωι ξυπνησε κι εβαλε το κασκολ του
ειχε κρυο
κι ηταν ηδη συναχωμενος

περασε την διαβαση νομιζω
χωρις να βλεπει για πρωτη φορα..

η γωνια ειναι αμβλεια

Το τραπεζι στεκει
στο υψος της κουζινας

για οτι περνα απ το στομαχι
ο ερωτας
η μπριζολα

κι εκεινες οι σκεψεις
μιας απουσιας
της παρουσιας

ενα ξεχασμενο t shirt
στον καναπε

ενα ξεχασμενο κοριτσι
στα λιβαδια

να μαζευει
τις ανδρικες Τρoικες

μ εκεινο το λευκο της φορεμα
σιγουρα σκουριασμενο στην μελετη

δεν θα σου πω
"δεν ειμαι απο κεινες"

απο κεινες ειμαι

απο δαυτες..

κι ειμαι περηφανη

οταν οι αλλοι θα μασανε τα κουταλια τους
εγω θα τα γυαλιζω
και θα καθρεφτιζομαι

και θα σε βλεπω..

καπου εκει
στον δεξι μου ωμο

σε μια γωνια
αμβλεια

Ημερα 68

Το ταβανι πατωμα
και το πατωμα ταβανι

εξηνταοχτω ημερες

μου φανηκαν πιο πολλες

ημασταν μονοι καποτε
οι δυο μας

με κερναγες ξηρο καπνο
και μια περιεργη αγαπη

το πρωι
δεν μ αγγαλιαζες

ησουν εκει μες το κεφαλι
μεσα στα χερια μου

οταν κοιμομουν
τη νυχτα
εστεκες στο χειλος του φωτιστικου
της κρεββατοκαμαρας

κρεμασμενος με το ενα σου χερι

ειχες πιστη

για καθε επομενη νυχτα
πως θα σαι εκει

μα εγω ειχα περισσοτερη

κι ετσι ενα πρωι
στα κρυφα
μολις ξυπνησα

ξηλωσα το φωτιστικο
και δεν ειχες να πιαστεις πουθενα