
"There are two women,
side by side.
i m one of them.
The otherone, i ve never seen..
but i can recognize myself.
It s.. like..
an image..
but seen from a distance.."
Notre Musique JLGodard
Κατι απλο κι ευθυ
κατι βεβαιο
σαν τον παραμεσο μου
που θα πεσει στο χαλι
ο λαβυρινθος
δεν ερωτευεται ποτε λαβυρινθο
μονο σιγουρο μονοπατι
μονο ευθυ και δυνατο
εκει χορευει και πορευεται
ξυπολητος
και δεν τον νοιαζει μητε το αιμα απο τα ποδια
ξερει
πως το μονοπατι ειναι βοηθος και φιλος
αναγνωριζει τα χαλικια ως ενα διδαγμα αγαπης..
Ειμαι πλεον βεβαιη
πως τα χερια μου θα γερασουν πριν απο μενα
μας βλεπω ολους στο σαλονι
αλλοι κοιτουν το παραθυρο ονειρευονται
εχουν ματωμενο το προσωπο στο τζαμι
αλλοι το γδερνουν στο πατωμα
με τον ρολο του θυματος
καποιοι κοιτουν ψηλα ελπιζουν
μεχρι να σπασει ο σβερκος τους
ολα στο ιδιο κουτι
αν το γυρισω αναποδα
τι σημασια θα χει
αυτοι που ελπιζουν θα εχουν τον ρολο του θυματος
τα θυματα θα ελπιζουν παλι
κι οσοι ονειρευονται
θ αλλαξουν παραθυρο..
Eιναι τα συννεφα
ειναι τα δακρυα της Φουκοσιμα
ειναι κι εκεινα
που τα βραδυα αγριεμενα
με γαργαλουν μεχρι θανατου κατι νυχτες
ειναι που ανοιγω το πρωι τα ματια
και κλαιν απο μονα τους
γνωριζω ολες τις ομορφιες
τις αναπνεω
δεν ειναι ολα τουτα
η απουσια ενος χρωματος
ξερω να γινομαι ακομη και ουρανιο τοξο
και τουτη η συνθεσις
δυσκολη
υπεραναλυτικη γυνη
κοινη
να ταν το μετρημα μου
τοσο οσο τα δαχτυλα
να τα μετρω ολα
ν ανοιγω τα χερια
και να τα κανω λευκα
να ταν ολοι οι δρομοι
ισιοι
μ αρχη και τελος
να χα την περηφανεια
να μαι παντα διαφανη
και να περνα καθε τι απο μεσα μου
και να βγαινει οπως θελει
να καθεται καθε μια επιθυμια μου
οκλαδον
στο σκοτεινο της σεληνης
ευτυχισμενη
ξερω καλα πως αυτη
ειναι η δοκιμαστικη μου ερμηνεια..
Περπατας στον διαδρομο
με τα βατομουρα στο στομα
εχεις στο στομα
το ιδιο χρωμα με το χαλι
διατεινεσαι
εκτεινεσαι
να φτασεις τ αναλογικο
πισω σου
τρεχουν ιδρωμενα τα παπουτσια σου
να σε φτασουν
οτι εχεις κανει
μυριζει απ το μεσα σου
κι απλωνει στον διαδρομο
θα ρθει η μερα
που θα κανεις την ταπετσαρια
ν ανθησει..
Κι αυτη η ατερμονη ματαιοδοξια
μιας θλιψης
να σ αγγαλιασει ενα πρωινο
η ενα σουρουπο
να νιωσεις εσυ και παλι στα βαθη
λες κι οταν απογειωνεσαι απομακρυνεσαι
ετσι μαλλον σ εχουν μαθει
παιδι σφουγγαρι
μαζεψες
οτι πεταγαν οι γονεις σου στον αερα
οτι απεμεινε απ την μαχη
αφου σκουπισες απ το αιμα το μαχαιρι
και το βαλες στη γωνια του
αποφασησες να πετας μονος
κι ολα τ αλλα στο εδαφος
κρυμμενα
διπλα στο μαχαιρι..
Θα θελα να μπορουσα
να χειροκροτησω μια φορα
πιο δυνατα απ ολους
περηφανη
για τ αποτροπαιο
να χειροκροτησω τοσο δυνατα
να σπασω τα σθεναρα τους τυμπανα
τουτα τα χερια
θα κουβαλουσαν ακουραστα νερο
θα χορευαν σχιζοντας την ατμοσφαιρα
με ομορφια και γνωση
θα χορευαν χαμογελωντας
κι αγαπωντας
αγαπημενα
τα χερια μου ειναι ακομη ομορφα
μα ειναι αφυδατωμενα
οταν τελειωσει το εργο
θα μαι παντως μπροστα
και θα προσπαθησω
θα βαλω τα δυνατα μου..
Ειναι κατι στιμγες
τρομαχτικες
που νιωθεις τα παντα
ακους τις ριζες σου ν αναπνεουν
και να μακραινουν τα μαλλια σου
δεν ειναι οπως τοτε μουδιασμενος κι αφημενος
σε κανει η αισθηση ν αφοσιωθεις
να νιωσεις
το σωμα και το ειναι σου
να σαι εσυ
κι εσυ λιγο πιο κατω
να σε βλεπεις
και τ ονειρο να επαναλαμβανεται
μεσα στη νυχτα
να φτανεις στ ακρογυαλι
να σαι ξυπολητος
να μυριζεις το γαλαζιο
και να ξυπνας..
"Ξυπνα Ωρα για Υπνο"(ΣΤ)