Χρόνια Πολλά

Κόκκινο

Τριπλά τζάμια στην φωλιά που με πηγαίνεις καμιά φορά,
εαυτέ μου.
οι ήχοι έχουν τερματίσει ανάμεσα σε πυργάκια άμμου
και πεινασμένα βλέμματα στη μπλέ γραμμή του Μετρό.

Κι ύστερα οι πλανήτες μου,
που αραδιάζονται εδώ κι εκεί
και με κάνουν κάτι παραπάνω απο αυτά που έτρωγε η μάνα μου στην κύηση
και απο το σχολείο που πήγα
και απ όταν την Ειρήνη ξεμάλλιασα στο δημοτικό
γιατί μου πείραξε ένα γραμματάκι στον τροχό της τύχης.

Πήρα μια κρέμα το πρωί για τις ουλές μου
κι έπλυνα τα ρούχα,
τα μαύρα ρούχα και τα καφέ,
να γίνουν άσπρα.

Κι ύστερα προσπάθησα να ομορφήνω λίγο τον κόσμο,
μα ήρθαν πάλι εκείνοι οι ήχοι,
και μ αποκοίμησαν.
Κι ήταν κι όλοι κόκκινοι σήμερα στην δουλεια
γατζωμένοι στα ράφια..

Βρονταω τον αγκώνα στο τραπέζι γι αλλαγή
και το τελειώνω εδώ.

Δώρο

Γαλανό, μικρό, σκυφτό σεντόνι,
σαν φύλλο απο δέντρο τροπικό,
πέφτεις στο χιόνι
και χτυπάς.

Τα φλογισμένα σου δάχτυλα
στο χώμα μπήγεις
και γυρνάς και με κοιτάς.
Απορείς τι κάνω εδώ
και με ρωτάς..

Γιατι;

Σε ποιό γιατί
και γιατί να σου απαντήσω,
σ αυτο το γκριζοκοκκινο
απο την λάβα σύννεφο
που ταξιδεύω επάνω;

Κι είναι κι αυτή η άνοιξη
που όλο με μπερδεύει..
αντί να είναι πράσινη
μου μοιάζει ζαλισμένη.

Στο δαχτυλίδι αυτό εδώ,
που όλο και σκουριάζει,
βάζω και κλείνω
μα δέν φυλακίζω,
την ψυχή μου την άοσμη

και το χαρίζω...

στ'αστέρια,
που παίζουν εκεί ψηλά,

στη γή,
που όλο ουρλιάζει

στο δέντρο,
που κάποτε μου είπε ενα αιώνιο μυστικό

στον αέρα,
που μπαίνει σ αυτό το γυάλινο δωμάτιο

στη θάλασσα,
που ξεπλένει τις πληγές μου

στον ήλιο,
που με καίει και με γραπώνει

στο φεγγάρι,
το απο χρόνια λαβωμένο...

και σ’ Εκείνον,
που απο εκεί ψηλά,
και απο εδώ χαμηλά,

μ’ αγγαλιάζει όλον αυτό τον καιρό που υπάρχω...

"Μάρτιος 2003"

Lack Of Inspiration

Lately or maybe
All these rainy days i
Can't write anything and i don't
Know why..

Of course thats not a real problem but i
Found it miserable to meet the same

Image on the top of my blog for the last
fifteeN days. So i tried to find out a
Smart way to change it to that
Picture you see right now.
Imagination is sometimes a thing you can find by
Really strange ways.
Although i wrote something
aT last my instict says that
I will torture that blog again
a lOt of days later...
..goodNight :)

Νωρίς

Εσύ κάθεσαι απέναντι..
Ίσα που αγγίζεις την απόσταση μεταξύ εμού και τής οθόνης.
Μου ρίχνεις καμμια ματιά πού και πού
είσαι όμως πολύ μακρυα ώρες ώρες
δέν ξέρω αν φταίει το δίκτυο

δεν ξέρω τι φταίει.

Κι ύστερα έρχεται εκείνη η στιγμή
που ξέρω καλά πως θα διαβάσεις τούτο
και με πάει πίσω..
να συνεχίσω;

θα συνεχίσω.

Θα πιω μια γουλιά απ το e-mail μου
να δώ αν με θυμήθηκε κανείς να πάρω θάρρος
Θα τσουγκρίσω με το winamp
«στην υγειά του κόσμου όλου»
και θα φάω και κανα δυό στραγάλια.

Ελπίζω σ εκείνες τις μέρες που δέν θα φοβάμαι τα βράδυα..

Πες μου τουλάχιστον καλό βράδυ
αλλά ξέχασα οτι μου τό πες νωρίς..

Travelling Part 0

σήμερα

Κι όπως απ την σημερινή βροχή

ανάσκελα κοιταχτήκαμε,

αναρωτήθηκα και πάλι στιγμιαία τι συμβαίνει.

Οτι και να συμβαίνει είναι ανθισμένος ο καιρός

κι εγώ φωτεινή κι αυτό ειναι μάλλον που έχει σημασία

ας μήν προκαλώ πάλι νεφέλες...

Back

Τα κεφάλια μέσα..

Travelling Part 2

Στήν αρχή

Στήν αρχή δίστασα για λίγο...

... αλλά προσπάθησα...

κι έφτασα το φώς...