Μετακομίζω..

The Last Action

Πείραμα μεταξύ εμπλεκομένων στο σκοτάδι διαμέσου ηλεκτρονικής συσκευής που ονομάζεται webcam, χρησιμοποιούμενη με τρόπο ερασιτεχνικό και παράλληλα άβολο για την camwoman Κα Α. εν ετη 2004 νομίζω (δέν θυμάμαι και πολύ καλά) μαζί με την Κα Γ. πρώτ-αγωνίστρια τής ταινίας κατ όπιν θείας έμπνευσης εξ αποστάσεως 365 χιλιομέτρων περίπου και συνχώνευσης των εγγεφαλικών μας δεδομένων (data).

Step 1

Γουλιά, γουλιά
και με καλά ξυσμένο πληκτρολόγιο
γράφω για πρώτη μου φορά
μετά την Αναγέννηση.

Ελπίζω σ εκείνα τα φωτεινά μονοπάτια
που ονειρεύομαι πού και πού
όταν ταξιδεύω μες τον Χρόνο,
σ εκείνα τα φτερά που μου υποσχέθηκα
πριν βγώ απ της Μητέρας μου την μήτρα.

Δέν ξέρω άν είναι κοντά,
δέν ξέρω άν είμαι κοντά

σημασία έχει αν το θέλω αρκετά..

η σκάλα ανεβαίνει ή κατεβαίνει ;

Some Ideas For 2007

Γ: - Το αποφάσισα!από Δευτέρα πρώτη του χρόνου δέν θα ξαναπιώ αλκοόλ.Τέλος.
Χ: - Μήν είσαι χαζή άν είναι να κάνεις τέτοιο βήμα καλύτερα κόψε το τσιγάρο.
Γ: - Τί λές ρε σύ, καλύτερα να πεθαίνεις παρά να χαλιέσαι...

Eraserhead

Native American Teachings

Ευχαριστώ

Σ ευχαριστώ Μαρία..

Ευχαριστώ που μού πες για την Νύμφη Δαλυδά,
που είναι μπλεγμένη στο ήλιακό μου πλέγμα
κι την εξαφανίζω μέρα με την μέρα

Για τα παιδάκια με τα λευκά μαλλιά
που ήταν ανήσυχα στο χιόνι
και την Μητέρα
που θλιμμένη τα κοιτούσε
και τα προστάτευε.

Σ ευχαριστώ για το φώς
και για τήν λέξη που προσπάθησες να χαράξεις
στον εγγέφαλο μου.

Waking Life

καληνύχτα και..όνειρα γλυκά..

Αθήνα 08/12/06 αργά

Ο Φόβος είναι το αντίθετο της Αγάπης
έτσι μου πε κάποιος σήμερα

κι αναρωτήθηκα

Κι ύστερα μου θύμησε τι σημαίνει
το βάρος στο ηλιακό μου πλέγμα

τι φταίει,
και πώς εγώ το σκοτώνω ,
το κάνω αόρατο
και με σκοτώνω κι εμένα σιγά σιγά

λέω να στραφώ στην συμπαντική ενέργεια..

απο κάπου πρέπει να κρατηθώ και λέω να κρατηθώ απο μένα
τουλάχιστον εμένα θα μ έχω για πάντα σίγουρα

No Title Found (too old to find it out)

Σ ήλιο λευκό
με σύννεφα σφουγγάρι,
βουτηγμένο
σ΄αίμα ζεστό

θάλασσα χορτάρι ασημένιο,
με κόκκαλα φτιαγμένοι βράχοι
σε μιαν έρημο χρυσαφιά.

Ζηλευτό σκοτάδι
μέρες παιρνούν απ τις χαραμάδες σου.

Σαν πούπουλα ελεύθερα σ αέρα δυνατό
φωνάζουμε :

«Μητέρα τις πληγές σου κλείσε,
ήρθε η ώρα να σκοτώσουμε τον Χρόνο..»

(Κάπου το 2002, λίγο πρίν το "πέρασμα".χμμ..κι αυτό θα του πήγαινε για τίτλος..όπως και να 'χει πολύ σημαντικό αυτό το πέρασμα..)