Brain tuberculosis

Λαμβανω παλι μερος

ιατρος

στην εγχειρηση

τα μυαλα μου τα πεταξα

απ το μπαλκονι

ελπιζω μονο να μην επεσαν στην γλαστρα

και γεννησουν

με κυριευει

ο γνωστος

επιγειος φοβος του ηθους

και του γενους μου

κριμα ωρες ωρες να μην υπαρχει το χτικιο

να επενδυσω στις εμπνευσεις του..

Raining Ruth

Η Ruth ξεκινησε να πλενει

τα διαζωματα πριν πολλα χρονια

εδειχνε τα δοντια της χαμογελο

δεν την ενοιαζε

φορουσε παντα λευκα ρουχα

να βλεπει καλα τους λεκεδες

καποιους τους καθαριζε

καποιους τους αφηνε να χαρτογραφουν

οπως και να χει

δυσκολα φευγει η βρωμια

Καποιοι που την πετυχαν στη βροχη

καταφεραν να την δουν

μεσα απο το βρεγμενο λευκο

οταν το ειπαν σε αλλους δεν το πιστευαν

η Ruth δεν θα το παραδεχοταν ποτε

ετσι κι αλλιως

τα χρονια περασαν

τα παρατησε τα λευκα ρουχα

και το διαζωμα

φορουσε ολα τα χρωματα μαζι

οσο πιο πολλα μπορουσε

τοσο το καλυτερο

και στην βροχη

μοναχα μπερδεμα φαινοταν

Sandra part..

Η Sandra αποφασησε σημερα να σταθει στον τοιχο

νευριασμενη

εννοειται πως πηρε μαζι της

τα οπλα

της τ αφησε ο πατερας της

πριν φυγει

ξεκινησε

οχι στολισμενη

γεμισμενη μπαρουτι

και υπολειμματα παλιων υφαντων

κομματιασμενων

απειρες φορες

που παντα ξαναεννωνονταν στο τελος

η Sandra δερνεται απο περιεγα ονειρα

και θελει οδηγους επαναστατες

θελει να κρατα καποιος αλλος το μαστιγιο

το ταμα

η πολη ανασα μεθυσμενου
σουρρεαλιστη ζωγραφου

καθενας καταπιανεται απο εκει που βλεπει
καποιοι ξερνανε στην γωνια
καποιοι ευχαριστουν τον δημιουργο

οι ανθρωποι περπατουν στολιδιασμενοι
εκθετουν τα υπαρχοντα τους
οτι εχει ο καθενας

αλλοι σκυφτοι
το σερνουν

τα βραδυα συνομωτουν
στους δρομους η τα στρωματα τους

σε καπνισμενες τρυπες
μικρες και μεγαλες
που μυριζουν αλκοολ
τεστοστερονη και οιστρογονα

το σπερμα
σπερνει πια μονο τον θανατο του ειδους

πεταμενο σε μαξιλαρια
ακριβα και φτηνα φορεματα

υπαρχουν και καποιοι
που τρωνε τα βιβλια τους
κι αναμασανε σαν μυρικαστηκα
καθε σκεψη
να την χωνεψουν

μεχρι που καταντουν
βουλιμικοι να σερνονται στο πατωμα

καποιοι βρεχουν τα ματια τους
μεχρι να πιασουν μουχλα

κι εξαντλημενοι
να βγουν στην πλατεια
να τα βγαλουν με τα χερια

και να τα κανουν ταμα
για οσα ηρθαν
για οσα ειναι
για οσα θα ρθουν

αναμεσα στο ηθος και το matrix

Εχω μιαν ωθηση πεπεισμενη

πως εδω που χουμε κατσει

μετα απο πολυ διαπληκτισμο

καμια σημασια δεν εχει το ηθος μας

σιωπηλα και φωναχτα

αναλογα την διαθεση

φτιαχνουμε τα προσωπικα μας matrix

μεσα στο μεγαλο

κανενας στ αληθεια

δεν νοιαζεται για την αληθεια σου

αρκει να ναι ευτυχισμενος μαζι σου

και τουτο

δεν ξερω στ αληθεια

αν πνεει παραλογισμου

η αγωνιας

ηρεμο το βλεπω να καθεται

ν αρπαζει την στιγμη για ενα cocktail στον ηλιο

κι ο ιδρωτας που σταζει

μην σε μπερδευει

ειναι απ τον ηλιο

η μητερα μου

ειμαι σιγουρη πως θα καθεται

σ εκεινη την κουνιστη καρεκλα

και θ αναλογιζεται

τους αριθμους μου

παντα παιδι γι αυτην

που να ξερε τοσο καιρο

πως προσπαθω να τετραγωνισω τον κυκλο

Dans la piscine

Σε γνώρισα σε μια πισίνα

γεμάτη ξερά φύλλα του φθινωπόρου

είχα πάει μια μικρή βόλτα

με το ποδήλατο μου

απ αυτές που χαν γίνει

οξυγονωμένη ρουτίνα για το πνεύμα μου

Το πρώτο που θα σκεπτόμουν

τώρα πια

είναι να πηδήξω με δύναμη κι ορμή

να σε συντρίψω μέσα μου

Ενα να γίνουμε

εγώ, εσύ και τα ξερά φύλλα

να τα βάζουμε ο ένας στην χούφτα του άλλου

και να γίνονται πράσινα

Οι σκάλες πίσω μας να μην ακούγονται

να μην υπάρχει πάνω και κάτω

μόνο εσύ κι εγώ

και μια πισίνα να την γεμίσουμε

με οτι θέλουμε

και να πνιγούμε.

boom!

εν αρχη ηταν η θαλασσα

απλωνομασταν

αδιακοπα

στα μεταξυ μαζευαμε

στην δραση καναμε αφρο

βρηκα το μερος μου

να τ απολαυσω

να τ ακουσω καθαρα

με παρεμβολη καμια

εκλεισα τα ματια μου

σ ενα παγκακι

και σ ονειρευτηκα

ονειρευτηκα τα χερια σου

και τα δικα μου

τα ονειρευτηκα σαν γυμνους

ντροπαλους χαρακτηρες

που τ αγγιγμα στην στιγμη

φερνει τον κροτο

(photo snapshots "Nothing Personal Urszula Antoniak 2009")

Belladonna

σκοτεινιαζει μες την τσαγιερα

κι αρχιζω και νιωθω εκεινο το κενο στο στομαχι

το χω απ το πρωι

λιγο πιο πριν δεν μ ενοιαζε και τοσο

αλλα εχει αρχισει και με ζαλιζει

δεν ξερω τι να κανω

σερβιρω να πιουμε

διατηρω το savoir vivre

και σηκωνω το μικρο μου δαχτυλακι

καθως οδηγω το φλυτζανι στα χειλη μου

πρεπει ν αρνηθουν

ειμαι σχεδον σιγουρη

πως εριξα μεσα λιγη Belladonna

nothing personal

"what do you want?"

"i wanna be like you,

living in this house,

in that lonely island

nobody looks at you..

nobody knocks.."

(Nothing Personal Urszula Antoniak 2009)

Posters

νιωθω κενα μεσα στις φλεβες μου

ως ενδειξη διαμαρτυριας

το αιμα μου παραπονιεται με στασεις εργασιας

κολλησα σε posters στον τοιχο

τα προσωπα μου να τα βλεπω

καποια εχουν παλιωσει

εχουν ξεθωριασει τα χρωματα

εκεινα τ αγαπω πιο πολυ

ειναι πιο retro

τα καινουρια καμια φορα

μου προκαλουν στομαχικες διαταραχες

δυσκολα να τ αντικριζεις

τα χρωματα τους ειναι ζωντανα κι αγριεμενα

στο τελευταιο poster

το κολλησα σημερα το πρωι

εχω την οψη βιαστη

μετα την δραση