Εχω δυο καλυτερους φιλους
απο μικρη
ο ενας στεκεται παντα δεξια
ο αλλος αριστερα
η Jane Austen
τους κατονομασε πολλες φορες
εγω παντοτε στη μεση
οταν μαλωνουν
ειναι πιο ευκολα τα πραγματα
το χειροτερο ειναι οταν γινονται παιδια
και παιζουν
και τους αρεσει τοσο πολυ το tennis
Ο Julien ηταν ανεκαθεν μη συγκαταβατικος
συνηθως αυτο συνεβαινε ομως
στα εσωτερικα του ποταμια
τις περισσοτερες φορες εστεκε γαληνιος
η με ματια καρφωμενα στην ψυχη
ετσι τον εβλεπες
εκτος αν επιανες καποια περιεργη συζητηση μαζι του
κι αρχιζε το ξετυλιγμα
και καμια οργη στα ενδιαμεσα
Ο Julien θελει να γινει ο γατος του σκυλος
και το καναρινι γατος
Σ οτι ειδα
αλλαξαν θεση τα βραχια
καθομασταν εκει οικογενεια
τα νερα κατω ηταν βρωμικα
ο πατερας
αφοβος ως παντοτε
εκανε μια βουτια
εδειχνε σωος
ειναι κιολας νομιζω
μια μερα που λιγο τον σκεφτομουν αλλιως
τον πηρα τηλεφωνο
ειμαι σιγουρη πως εκλαψε μετα
δεν ξερω στ αληθεια πως μετακινηθηκαν ολες αυτες οι πετρες
και αλλαξαν
απο τοτε
ειχα τοση επιθυμια να του πω
δυο λεξεις
σαν μεσα απο ενα μικρο
σταξιμο λεπτου
να τον ειδα
οπως παντα
την ελαφρυνα την στιγμη
και για μενα
και για κεινον
Ανδρες και γυναικες περιφερονται
με περιδεραια
και λαχταριστες πανοπλιες
σε μια πολη
που λιγα πλεον θυμιζει απ τον εαυτο της
μειωνονται τα χρωματα στα κορμια μας
και τιποτα δεν μπερδευουμε να φτιαξουμε κατι
το κοκκινο με το κοκκινο
κανει κοκκινο
δεν λαχανιασα
δεν κουραστηκα
προσπαθω να καθομαι στη γωνια
εξοπλισμενη κι εγω
δεν ανεμιζουν πια τα μαλλια μας
λες και μπλεχτηκαν ολα μαζι
κι απ το τοσο βαρος
ποιος αερας να τα σηκωσει
αμφισβητω πλεον καθε συναισθηματικη νοημοσυνη
την πνευματικη σχεδον απο παντοτε..
σκεφτομαι πολλους δρομους
τα ζαρια
το ιπταμενο χαλι
τον δρομο της Αρετης
τα βηματα ειναι προς το παρον χορος..
ε καποια στιγμη θα κουραστω..
εσυ καθοσουν οπως παντα
στον παλιο σου καναπε
διαβαζες καποια απ τα μεσα σου
εγω εφτιαχνα τα καινουρια μας παραθυρα
δεν ηθελα να τα στολισω
δεν μ αρεσει κιολας
φορτωθηκα μια κουζινα
που δεν γνωριζα
ευτυχως μεσα στο στροβιλισμα
καταλαβα πως δεν ειναι για μενα αυτα
αλλα μετα αναρωτηθηκα και παλι
κι εφτιαξα εκεινα τα κινεζικα κουλουρακια
μιας και το νομισμα βαριεμαι να το ωθησω
δεν εχει και σημασια..
μετα μιλησαμε με τους παλιους
μου ειπανε
"δεν υπαρχει κανενα προβλημα"
νομιζω πως τους πιστευω..
Φορεσα το ροζ μου φορεμα μισο
θυμαμαι πως μου ειπες πως ειναι ωραιο..
σε καποια ψηλη καστανη γυναικα
σου ζητησα να με βοηθησεις για το υπολοιπο μισο
επρεπε να βαλουμε διπλα κουμπια σε μονες κουμποτρυπες
τα καταφεραμε
ειχα καλεσει πολυ κοσμο σπιτι
αναμεσα τους
μια γυναικα μ ενα μωρο
μοιαζαν πολυ
τα ιδια μικρα μαυρα ματια
περιεργα μικρη μυτη
μεγαλο προσωπο
στα δαχτυλα του παιδιου
ξεφυτρωναν κι αλλα πιο μικρα
υστερα ο Julien μου δωσε ενα βιβλιο
μαυρο με πολυ πολυ μικρα γραμματα
απ εξω εγραφε RED
το ανοιξα για λιγο το ξεφυλλισα
μια φιγουρα εμφανιστηκε μετα στο ταβανι μου
νομιζα στην αρχη πως ειναι γυναικα
καθως κοιτουσα καλυτερα καταλαβα πως ηταν ανδρας
ο Julien με προειδοποιησε
πως κατι δεν παει καλα μ αυτον
αφου φαγαμε
ειχα ετοιμασει πολλα
βγηκα να περπατησω
τον πετυχα να μπαινει κλεφτα σ ενα τυπου γραφειο
με καποιον αλλο ανδρα
αναρωτηθηκα για λιγο
αλλα συνεχισα την βολτα μου
σκεφτομουν ολη αυτη την ιστορια με το φορεμα
και μου αρεσε
πηγα να βγαλω εισητηριο για λεωφορειο
σ ενα περιεργο μηχανημα
στην ουρα η πισω μου μου ζητησε να της παραχωρησω την θεση
"Μονο ενα θελω να βγαλω"
"Κι εγω το ιδιο..μονο ενα"..
i generate thoughts
from a dream sequence
all melted together
peoples thoughts
my thoughts
ringing and ringing the bell
who s there?
there s a party
all drunk
motivated
i cannot except my gear
or my taste
i m here in that crazy party
sometimes its an embrace
and a smiling face
but there are times
drying on the hills
of a toilet
πολλες φορες
ξυπνησα το πρωι
μονο με μενα
κι ηταν ολα γνωστα
πολλες φορες
μολις περνω τουτο το σανιδι
που το χω εξοπλισει για τα εξω
ετσι μου λενε ετσι κανω
δακρυσαν τα ματια μου χωρις σκεψη
Θα βρεξω το προσωπο μου
στη βροχη καποιου τρενου
εσυ βεβαια δεν θα χεις ιδεα γι αυτο
θα χεις χωμμενη την μυτη σου στο καπελο σου
δεν θα μυρισεις την βροχη
καθε ταξιδιωτης ξερει παντα
κι ας ειναι το μονο γυμνο που δεν ειδες το βλεμμα του
οταν θα γκριζαρουν οι ταπετσαριες
απ τα τοσα που καιμε
θα φωτιστουμε αυτοφωτοι
σαν τον ηλιο
σιγουρα καποιος αερας καποιο φυσημα
με διαπερασε
ηταν ομως τοσο παλια για να θυμαμαι
θυμαμαι μονο πως το πιατο μου
ηταν γεματο
κι εγω γκρινιαζα
ηθελα αλλη γευση
αλλα χρωματα
συμπληρωματικα στο πιατο
δεν κατηγορω τον σεφ
ειναι ειδημων
καποιες φορες τα καταβροχθιζα τα πιατα
η σουπα μου υπεστη υπερχυλιση αρκετες φορες
αλλες χορταινα στην ιδεα
κι αλλες ξερνουσα
στη ιδεα (παντα)
θελω να κανω το πιατο Frisbee..
