when i ll be an old woman..

..and when i ll be an old woman

if life will be still bountiful to me as now



i ll have those wrinkles on my face

the map of the destination i followed



i can almost imagine where the hard lines will be



hard will be the lines of specific emotions



hard deep lines on my forehead

from the times i ve been surprised



hard deep lines between my brows

from the times of wonder



hard deep lines at my eyes

from smiling and laughing..



hard and deep will the road be ?

the murderers..

Το τιμημα της ευγενικης φυσης

της κατ επιλογης



ειναι εκεινα τα χερια που σφιγγουν τον λαιμο σου

και τελικα αποφασιζεις να μην κανεις τιποτα γι αυτο



καθως πιστευεις πως ο δολοφονος θα βαρεθει στην ανεκτηκοτητα σου

και την αναισθησια σου..



θα παραδωσει τα οπλα..

εκει κατω στην αποθηκη του..



οχι οτι δεν θα χτυπησει ξανα..

ειναι εμμονικοι ανθρωποι οι δολοφονοι..

δεν ξεχνουν ποτε..

για να υπαρχει καποιο νοημα..

Ειναι στ αληθεια δικο μου φταιξιμο

αυτη η υπερδιωγκωση της μη ανεκτηκοτητος μου?



οχι την φαινομενικη

την εσωτερικη εννοω



η φασματηκοτητα μου ειναι ευγενικη στο πλεον..



το χω βελτιωσει αυτο

μαλλον εξαιτιας των παρελθοντων δρωμενων



αφου καταλαβα οτι καμμια σημασια δεν εχει τελικα

η εξωτερικευση των (συν)αισθηματων

εν λογω "απουσιας" πνευματος



τζαμπα το καψιμμο που λενε..



ασε που πληγωνεται κι αλλος χωρις λογο

γιατι δεν ειναι ακομη η ωρα του..



κριμα ειναι..



υπερεκτημω το εγω μου?

η υποτιμω το ποσο το υπερεκτημω?

για ν αντεξω



για να υπαρχει καποιο νοημα τελος παντων..

τι στο καλο ?

Πραγματικα δεν ανεχομαι ν ακουω την λεξη "βαριεμαι "



ειναι δυνατον?



τι "βαριεμαι"?



τι σημαινει βαριεμαι?

τον εαυτο σας βαριεστε?



σκεψου ποσο βαρετοι θα στε για τους αλλους τοτε..

conflicting junkies..

You junkies of conflicting

you empty men and women



wake up

before your life is gone

stop hitting those walls of my ego



like if you break one

you ll gain my energy



as i hear your head crushing

i feel sorry for you..

wasting your life on silly things..



wake up you make me feel pity for you..



what the hell are you really fighting for?

Red lips

Red lips walking down the street

ready for the hunger

they have the taste of the chilli..



not for everyone to taste

only for the "tough" ones..



high leopard heels

worn from the walks

and a gum stuck on the left shoe



but she realized it soon..

unglued it ..

with no feelings



she started the piano lessons

late at night

her only spare time for herself..



she wants to travel

all along



she s bored of that extravagance

the diamonds she s been offered by men who thought they loved her

they maybe tried..



and the city..



she might prefers a gypsy life

a caravan..



or a boring housewife life..



she doesn t really really know

she always liked the unexpected..

roar!

I m your housewife

your dream



i wash the dishes of our lunch

with hot water to clean our illuminating thoughts



i ll make you a coffee

like my mother did



you ll go to bed for a nap



i ll "swing" the pages of magazines



how to be beautiful

how to be healthy

how to be a "cat woman"



i already bought that skinny leathers



i go to my dress room

i wear the leather uniform



i am wild to the mirror

roar!



you wake up

you go down the stairs



you laugh

horny



you forgot that coffee you dreamed..

you make a roar!

that surrealism..

Ετσι αυτος ο σουρρεαλισμος

ειναι που απολαμβανω



ολοι το ιδιο να θελουμε

και διαφορετικα



πολυ μας θαυμαζω στ αληθεια



..πραγματικοι ηρωες..

not just for a moment..

In that world where music makes the idea



where my body my legs my hands

my heart is my own music



and yours is your own



and you hear the notes

and you feel

you smell the sound into its depth



you inhale

bring it in

you exhale your bad thoughts



we are here clear

pure



nothing to hide

nothing to over think



can we do this not just for a moment?

Anna

Περπατησαμε στον μεσημεριανο ηλιο

γλυκος και οξυς σημερα



με το δειλο του κρυο αγγαλια



καθισαμε σ αυτο το στεκι που μ αρεσει

εκει καθομαι και με την Sandra καμμια φορα



ναι Αννα οι ιδιοι ειμαστε παντα

οι ιδιοι απο παντα

αλλαζουμε σκοπους

αλλαζουμε πορειες



και ναι καλα το ειπες

ιδιος ειναι ο πυρηνας



οσο γυρναω πισω

οσο διαβαζω πραγματα που εγραφα τοσο πιο πολυ πειθομαι γι αυτο..



κι εσυ Αννα η ιδια εισαι

κι εγω η ιδια



το εμεις καπου το μπερδευω..



κατι με πιανει να φευγω..

δεν ξερω..



απο εκει που περπατουσαμε ξυπολητες μαζι γελωντας..

σαν να θελω να βαλω τα παππουτσια μου..