οσο περπατουσατε σε χαμενες λεωφορους
καποιου Lynch
εγω πετουσα ψιχουλα να βρω τον δρομο πισω
κι εμενα δεν μ αρεσει το τελος
κι ο δρομος στ αληθεια
τοσες φορες που φιλησα τα χωμματα
ειναι κομματι μου
τον αγαπω και τον μισω συναμμα
πολλα τα double m
an m and an m
materializing
and meditating
the manual keeper..
ερπετοειδης μυγα
τις ειδα στον υπνο μου
ηταν πολλες κολλημενες σ ενα τζαμι
δεν ξερω τι σημαινει
η γιαγια μου δεν ειναι Μικρασιατισσα
its an M again..
ο αριθμος 1 στον καθρεφτη..
it s (M)e
"real"istic(k)
[dam(n)e]d
(pain)ter
fun(n)[k]y
love(R)
vir"t"[u(su)al]
po(e)t[ency]
a kiss for the d(r)iver..
η μεγαλυτερη απολαυση
των καιρων μου
ειναι αυτο που με κοιτατε στα ματια
ξωπισω μου
κι υστερα ερχεται κι η ερωτευμενη σας
τι ομορφο
με κανει να χω ελπιδα
για τουτο το ειδος
κι εκει που βρισκομαι στην κορυφωση
ειναι οταν βαστατε και καποιον καρπο στο χερι
εκει ειναι πραγματικα η κορυφωση..
ειναι οι τρομπετες
φιλοι μου
σε καθε αναγγελια
μια στον ερωτα και μια στο φοβο
καπου καμμια φορα δεν μπορω να τις ξεχωρισω
μεγαλο λαθος μου
το παραδεχομαι
μετα απο τα στριγλισματα και τις παραφωνιες
ειναι δυσκολο να βασιστεις σε μια τρομπετα
οσο γυαλιστερη κι αν ειναι
οσο κι αν ξεφυσαει
παντα θα ναι μια τρομπετα
κι εγω τροπαιοφορα
πολεμιστρια
με τροπαια..
δυοσμους και μεντες..
Ειμαι σιγουρη
οτι χωραω
και περισσευω
κι αυτο το περισσευμα
ταμα και υγρη συγκινηση
δεν το κανω
τα σφυνοτουβλακια τα κρυβω
κατω απ το κρεββατι μου
τα legos ειναι
πολυπολυχρωμα
δυσκολα να τ αντεξεις
απ τον ευχουχισμο
παραιτηθηκα
οδευω προς το μυρο
Θα θελα να σουν ποιητης
να χες εναν Λειβαδιτη στο στερνο σου
να μας τραγουδα
κι οταν θ αποκοιμιομουν
για λιγο
μεσα στα τοσα
να σουν το κυμα
και η θαλασσα
θα θελα να σουν ποιητης
στο συμπαν μας
να μου πλεκεις μπλε κορδελες στα μαλλια
για καποιο πολεμο
θα θελα να χω ψηλοτερο λαιμο
να σε βρω..
Αγριεμενοι θελω να μαστε
οταν θα τρεχουμε..
να με πνιγει το σαλιο μου
απο ευτυχια..
στις πλατειες
θα μυριζουμε την μεντα
και τα χειλη μας θα καινε
θα μαζευουμε τις φραουλες
γυμνοι
και θα μου πεις
πως ολα τουτα
δεν ειναι αυτο που νομιζω
κι εκει ακριβως θα σου χαρισω
το καλυτερο μου χαμογελο..
παραφρων σε στιγμες
στα σιγουρα παραφρων
διοτι οσο ταχυτερα καλπαζει τ αλογο μου
τοσο πιο πολυ θα μπηγει στην καρδια μου το πεταλο
φαντασιωθηκα παλι
να μπορουσα να σε κλεισω γυναικα ως εισαι
σ ενα κλουβι
να βγαινεις να μου τραγουδας
μονο οταν θελω
ειναι γυνη η φαντασια
αυτο καμποσα εξηγει
δεν σε ρωταει
καθεσαι στο καναπε να χαλαρωσεις
κι εκεινη αρχιζει την γκρινια
γιατι δεν πεταξες τα σκουπιδια..
φευγουν περνανε
πορνες που θα μπορουσες
να τις ειχες ευκολα
χαρτι να ειχες
και να μπορουσες να ζωγραφισεις
να χες τα χερια ευλογημενου σκιτσογραφου
να γραφονταν σε καρβουνο
να σουν αστεγη σ ενα Παρισι
με το κραγιον σου παντα κοκκινο
κριμα που χαθηκαν
θα βρω ομως ευκολα αλλες..
ειμαι πολυ σιγουρος γι αυτο..
μαζι φορεσαμε
μαζι φορεθηκαμε
κι εισαι ακομη ταπεινη καλη μου
κι ωρες ωρες αληθεια το πιστευω
πως με φοβασαι
αιματα πολλα σε τουτο το μαχαιρι
εγκληματιας
το εγω σε μιαν ηχω
διχως τους τοιχους οπως απο μικρες φανταστηκαμε
τι φοβασαι?
σε πολλους παρεστησα τον δικαστη
σ εσενα ποτε
ειναι που γνωριζεις τον υπερβαλλων εαυτο μου?
ηταν πολλες οι μοιρες μας που συνεταχθεις
και ποτε δεν ειχαμε μια καποια συμπλεξη
να με κρινεις και να σου φτιαξω μια πλεξουδα στα μαλλια
παντα περιμενες την χειροβομβιδα μου νομιζω
διοτι με ξερεις
οτι αργα η γρηγορα θα την ριξω..
